home_hover home mail_hover mail-small_hover mail-small mail activities_hover activities cancel check_hover check chevron clock close_hover close comment days edit_hover edit-small edit external_hover external facebook_hover facebook information_hover information link_hover link logout_hover logout mute_hover mute pause_hover pause plus radiocheck report_hover report reporters_hover reporters search share-bottom share-right sponsors_hover sponsors supporters_hover supporters-small supporters tag-right_hover tag-right updates_hover updates user_hover user volume playbutton
Over vissen en kippen
Edukans Actieplatform
Vissen Er was eens een man die zo arm was dat hij geen geld had om eten te kopen. Als hij wakker werd, knorde zijn maag en als hij naar bed...

Over vissen en kippen

Vissen

Er was eens een man die zo arm was dat hij geen geld had om eten te kopen. Als hij wakker werd, knorde zijn maag en als hij naar bed ging, knorde zijn maag nog steeds. Op een mooie, warme dag liep hij naar het dorp en bij het de rivier kwam hij een visser tegen. Hij vroeg of de visser één vis kon missen, zodat zijn hoger gestild zou worden. Met liefde  gaf de visser de arme man een vers gevangen vis. De volgende morgen werd de arme man weer wakker met honger. Hij ging naar de visser die bij de rivier aan het vissen was. “Ach, visser.”, sprak de arme man, “Kun je misschien vandaag nog een vis missen?’” Wederom gaf de visser een lekker visje aan de man. De morgen erop wandelde de man weer richting de rivier. Hij zou de visser vragen of er nog een visje over was. Bij de rivier aangekomen was de visser in geen velden of wegen te bekennen. De arme man ging teleurgesteld en met een lege maag naar huis. Ook de volgende dag was de visser niet op zijn vaste stekkie en de arme man begon zich zorgen te maken. Hoe moest het nou verder? De arme man voelde zijn maag alweer knorren. Drie dagen achtereen liep de arme stakker naar de rivier, maar de visser was weg en bleef weg. De arme man probeerde het nog één keer en verhip, de visser stond weer op zijn plek. De arme man vroeg beschaamd of er nog een vis voor hem was gevangen, maar de visser wilde niets meer geven. De tranen sprongen in de ogen van de arme man. Maar de visser vervolgde zijn verhaal: “Ik ga je vandaag, morgen en alle dagen erna géén vis meer geven, maar ik ga je vandaag leren om te vissen. Zoek een stevige stok, bind er een draad aan en bevestig aan het uiteinde een haak.” De arme man deed precies wat hem werd gezegd. Binnen tien minuten nadat hij zijn hengel had uitgeworpen, had hij beet. Een grote vis spartelde aan het eind van zijn haak. Vanaf nu hoeft hij nooit meer zijn hand op te houden voor eten; hij kan nu zelf immers vissen. Tot op de dag van vandaag staan er nu twee mannen bij de rivier te vissen.

Bovenstaand verhaal heb ik vanmorgen verteld aan het begin van de vergadering met de ouderraad. Deze metafoor is een mooi voorbeeld van het werk van het programma World Teacher van Edukans. We komen niet met geld of materialen, maar we delen onze kennis. Met deze kennis kunnen onze teachers en schoolleiders zélf verder. Kennis om te delen voor beter onderwijs in Oeganda!

 

Kippen

Als wij woensdagochtend op school aankomen, staan er tientallen takken tegen de muren van de schoolgebouwtjes. Er wordt ons verteld dat elk kind een tak mee naar school heeft genomen, zodat er genoeg brandhout is om mee te koken vandaag. Niet alleen komt hier de Ubuntu-overtuiging naar voren, maar ook het belang van de natuur om ons heen. Het is mij de afgelopen weken duidelijk geworden hoe ver wij Nederlanders eigenlijk van de natuur afstaan. Speelgoed koop je op bol.com, een broodje kroket trek je uit de muur en als je thuis een knop omdraait, komt er gas uit het fornuis om je krieltjes mee te bakken. Deze krieltjes zijn op hun beurt weer door iemand anders geprepareerd in de fabriek. In Oeganda kennen ze geen krieltjes uit zak. Het eten komt hier vaak rechtstreeks uit de natuur. De banaantjes die wij bij de thee krijgen, zijn gisteren van de boom geplukt. En de kip die tijdens de lunch zal worden verorberd, scharrelt nu nog vrolijk rond. Even later vertelt Lianne met een grote glimlach op haar gezicht dat de kinderen in haar klas poppen voor haar hebben gemaakt van bananenbladeren. Het zijn er teveel om met twee handen te dragen. Een warm gevoel overmeestert ons. De kinderen hier hebben bijna niks, maar wat ze hebben, delen ze of maken ze zelf. Daar kunnen wij nog een puntje aan zuigen.
Net voor de tea break komt de mededeling dat er twee kippen voor de lunch zullen worden geslacht. Wat? Nu? Een paar mzungu’s zijn stiekem toch wel nieuwsgierig en nemen een kijkje. Twee jongens, niet ouder dan twaalf, nemen de kippen mee naar een rustig plekje op het schoolterrein. Ze plukken de kippen alsof het een simpel karweitje zoals tandenpoetsen is. We kijken met verbazing, ontzag en ook een beetje afkeer toe. De kip die net nog rond waggelde, is niet meer. Wat zielig, wil ik  bijna zeggen. Maar dan denk ik aan de kippen in Nederland, die het daglicht nooit zien en door hun poten zakken ,omdat ze worden vetgemest. Deze kip wordt niet als kiloknaller in de schappen verkocht, maar zal juist verdeeld worden onder alle leerkrachten, zodat iedereen nieuwe energie heeft om de kinderen les te geven. Ik moet opeens denken aan een mooie quote van gisteren die het geheel prachtig omvat: ‘’If you can’t share, you can’t multiply.’’

 

Coriene en Cootje

Media bij bericht (2)

Reacties (4)

  • JW Meerdink
    3 jaar geleden
    Prachtige verhalen ook weer! Bijna alsof we er zelf bij zijjn. Fijn hoor om op deze manier jullie ervaringen mee te beleven! Maar het zal straks misschien wel weer wennen worden voor jullie in NL. Zoiets als een kleine reverse culture shock!

    Reactie rapporteren

  • Herrie Schepers
    3 jaar geleden
    Hallo. Het verhaal gelezen van de visserman. Zo is wat wat daar geschreven staat Op eigen initiatief !gaat het veel beter. En over de kip. Geen supermarkt met plofkip. Wel een dikke vette kip in de pan Ik wens jullie allemaal goede dagen toe al is de tijd nog kort. Ik ben trots op jullie allemaal.!!! Gerrie

    Reactie rapporteren

  • Gert
    3 jaar geleden
    Mooi verhaal weer, met ook nu in beeld hoe onze maatschappij verschilt met die daar... En dan vraag je jezelf soms (vaak...) af of onze westerse wereld nou wel zoveel meer te bieden heeft. Eenvoud is soms mooier... Liefs en veel succes daar! Gert PS Mooie foto schat! Die blijdschap :-)

    Reactie rapporteren

  • Han Keurs
    3 jaar geleden
    Zo mooi om de verhalen te lezen. We krijgen een klein beetje mee wat jullie heel groots meemaken. Kan niet wachten op de verhalen als jullie terug zijn.

    Reactie rapporteren

Reactie plaatsen