home_hover home mail_hover mail-small_hover mail-small mail activities_hover activities cancel check_hover check chevron clock close_hover close comment days edit_hover edit-small edit external_hover external facebook_hover facebook information_hover information link_hover link logout_hover logout mute_hover mute pause_hover pause plus radiocheck report_hover report reporters_hover reporters search share-bottom share-right sponsors_hover sponsors supporters_hover supporters-small supporters tag-right_hover tag-right updates_hover updates user_hover user volume playbutton
Een dag vol verrassingen
Edukans Actieplatform
Daar sta je dan voor de klas. Vijftig paar grote ogen die in afwachting naar je zitten te staren. De docent is weggelopen en er wordt van me...

Een dag vol verrassingen

Daar sta je dan voor de klas. Vijftig paar grote ogen die in afwachting naar je zitten te staren. De docent is weggelopen en er wordt van me verwacht dat ik het even overneem, “You can do what you want”. Oké, even snel schakelen. Hoe ga ik hen iets leren als ik niet eens Luganda spreek? En hoe ga ik überhaupt zoveel kinderen stil houden? De docent is inmiddels al twee minuten weg, dus er zit echt niks anders op. Lets do this! Op het bord staat net “Local Language” op de planning, dus daar begon ik dan. Heel aarzelend spreek ik het eerste woordje uit, namelijk Omusajja. Achter in de klas hoor ik wat gegiechel, waarschijnlijk sprak ik dit dus niet helemaal juist uit. Toch gaf ik niet op en snel schreven de vijftig kinderen in de klas ijverig de Oegandese woordjes in hun schrift.

Tijdens de les leerde ik veel over de lokale taal, zoals de betekenis van bulungi (mooi) en waka (huis). Ik kan alleen niet met zekerheid zeggen dat de leerlingen ook daadwerkelijk iets geleerd hebben gedurende de les. Vol trots loop ik naar de lerarenkamer waar ik de andere World Teachers zie. Het blijkt dat zij in precies dezelfde positie stonden als ik. De één heeft een wiskundeles gegeven en de ander active learning methods. Voor ons is dit de laatste dag op de school Nsawo.

Patrick, de Head Teacher, roept de World Teachers en de bijbehorende docenten naar zijn kantoor. Hij wil graag nog even wat zeggen voordat we vertrekken. Hij kijkt ons aan. “Jullie studenten en leerkrachten, ik ben erg trots wat we hier samen hebben bereikt. Jullie hebben van ons geleerd, maar we hebben ook van jullie geleerd. Dit is het allermooiste beroep wat er bestaat en ik hoop dat jullie deze passie nog lang blijven houden”. Na deze mooie woorden geven we een persoonlijk cadeautje wat elke leerkracht erg waardeert.

Ondertussen staat de hele school buiten in rijen op ons te wachten. We lopen een beetje ongemakkelijk langs de menigte van kinderen. Er staat een groot koor van meisjes en een groep jongens met trommels klaar om van start te gaan. Kort bedankt de Head Teacher ons en wij hen. Het startsein wordt gegeven, de meisjes beginnen met zingen en de jongens slaan op de trommel. Kippenvel overal! Opeens komen van achter zes prachtige danseressen. Die Afrikaanse heupen swingen in het rond. Op dit moment kunnen wij alleen maar denken: ‘Hadden wij die heupen maar!” We genieten intens van de show. Dan komt het echte afscheid. We geven nog een laatste knuffel en stappen de bus in. De kinderen die achter de bus aanrennen zwaaien we voor de laatste keer uit. Met een warm gevoel laten we deze mooie school met gepassioneerde docenten en dankbare kinderen achter ons.

Deze week heeft ons laten zien hoe lief en gul de mensen hier zijn. Volgens de Oegandese gedachte: Ubuntu. Het betekent dat een mens pas mens kan zijn door andere mensen. De gastvrijheid, het geven om elkaar en bereid zijn om een extra mijl te lopen voor een ander.

Lisanne & Roos

Media bij bericht (9)

Reacties (10)

  • Fred Pronk
    3 jaar geleden
    Lisanne en Roos, Ik heb genoten van jullie verslag. Wat een spannende en passievolle lesdag! Groetjes, Fred

    Reactie rapporteren

  • Casper
    3 jaar geleden
    Wat een leuk en interessant verhaal! Ben benieuwd naar je volgende avontuur, veel plezier Lies!

    Reactie rapporteren

  • Vincent
    3 jaar geleden
    Bedankt voor dit mooie vehaal, op deze manier zijn we er ook een beetje bij. Veel liefs!

    Reactie rapporteren

  • Dianne Soeters
    3 jaar geleden
    Zo bijzonder om te lezen! Een leerzame en inspirerende week prachtig afgesloten.

    Reactie rapporteren

  • Willem
    3 jaar geleden
    Mooi verhaal. Elke dag weer leuk om jullie verslagen te lezen!

    Reactie rapporteren

  • Nelly
    3 jaar geleden
    Ubuntu...………….hoe mooi! Deze onthoud ik! Een gedachte die wereldwijd verspreid zou moeten worden. Dank je voor weer een mooi verslag. Dapper hoor zo uit het niets voor de klas.

    Reactie rapporteren

  • Mary
    3 jaar geleden
    En daar sta je dan, zomaar even les te geven in Oeganda. Fantastische ervaring. Zie ik het goed Annelies? Heerlijk aan het swingen op de Afrikaanse ritmes? Ik ben benieuwd wat je van Oeganda vindt. Veel plezier nog.

    Reactie rapporteren

  • Han Keurs
    3 jaar geleden
    Dit gaan jullie nooit meer vergeten. Ook het verschil in cultuur niet. Jullie moeten 1 ding niet vergeten dat alle kleine beetjes voor hun grote stappen zijn. Hou deze ervaring voor altijd in jullie gedachten. Ik denk, nee ik weet dat iedereen die jullie verhalen leest enorm veel respect heeft voor jullie inzet. Op naar volgende week. Succes.

    Reactie rapporteren

  • San
    3 jaar geleden
    Lais wat schrijf jij leuk en wat een vette ervaring! GENIET!!

    Reactie rapporteren

  • Annemieke en Mirthe
    3 jaar geleden
    Leuk om jullie zo te kunnen volgen! En Mirthe vindt uiteraard de foto van juf Roos het allermooist

    Reactie rapporteren

Reactie plaatsen